Skip to content

TropiMy Przygody


Turysto, nie bądź ignorantem!

Turysto, nie bądź ignorantem!

Podróże kształcą. Skoro wszyscy tak mówią, to chyba musi tak być, prawda? Niby tak, ale czasem mam wątpliwości. Głupota, idiotyzm lub ignorancja bardzo skutecznie przed tym kształceniem bronią, niestety. Ludzie często jadą zobaczyć odmienność i egzotykę nie po to, żeby się czegoś nauczyć, ale po to, żeby poczuć się lepiej i trochę się pobawić. Nie ma w tym nic złego. Naprawdę nie ma, dopóki nie przykładamy swojej ręki do czyjejś krzywdy.

fotoZastanawiałam się od kilku dni, o czym dzisiaj Wam napisać: o Wrocławiu, czy może o Opolszczyźnie? Już się zapewne domyśliliście, że nie będzie o żadnym z tych miejsc. Rano trafiłam na pewien blog podróżniczy, którego autor był niedawno w Tajlandii i za swoje najlepsze doświadczenie z tego kraju uznał jazdę na słoniu oraz występ artystyczny małpek ubranych w lalkowe, różowe sukienki. Och ach, jakie to cudowne doświadczenie, jeszcze można cenę tych atrakcji stargować! – biło po oczach z treści. Szlag mnie trafił, krew zalała, ciśnienie się podniosło. Może mniej by mnie to ruszyło, gdybym usłyszała to od osoby, która po raz pierwszy pojechała gdzieś daleko, a wcześniej nie jeździła nigdzie i nie ma pojęcia o tym, co dzieje się w innych, dalekich krajach, bo jej to nigdy nie interesowało. To wprawdzie też nie tłumaczy ignorancji, ale jakoś bardziej potrafię ją sobie uargumentować. Ale kiedy słyszę to z ust obieżyświata, globtrotera, który w niejednym odległym państwie już był i swoim blogiem motywuje innych do podróżowania, to głos sprzeciwu się we mnie odzywa.

Ale o co właściwie tyle krzyku, zapytacie? O ignorancję, głupotę, brak świadomości, niewiedzę. Podróżować może dzisiaj każdy, ale podróżować świadomie i odpowiedzialnie potrafią nieliczni. A do podróży trzeba się przygotować. Wykupienie wycieczki w biurze podróży i spakowanie plecaka lub walizki nie wystarczą. Trzeba czytać, szukać ciekawych miejsc, czytać, dowiadywać się czegoś o tamtejszej kulturze i zwyczajach, czytać i… myśleć. Ale nie o niebieskich migdałach, a krytycznie. O tym, czy atrakcje, które są tam oferowane nie krzywdzą innych, są etyczne, nie degradują społeczeństwa, nie szkodzą przyrodzie. Trudne? Wcale nie.

Bo takiemu słoniowi, na którego grzbiecie się przejedziesz i jeszcze słono za to zapłacisz, nagrasz filmik i cykniesz fotę na fb, żeby znajomi zazdrościli dzieje się krzywda. Słoń nie służy do wożenia ludzi. Żeby to jednak robił, musi zostać uprzednio wytresowany. Jak się tresuje słonie? Brutalnie i boleśnie. Tak, żeby były posłuszne swojemu właścicielowi. A najszybciej przyzwyczaja się je do bólu i strachu. Żeby o tym przypadkiem nie zapomniały, treserzy szybko im przypominają „kijem”, który wbijają za ucho lub w głowę (chcecie wiedzieć więcej? Odsyłam Was do lektury tekstu Katarzyny Boni „Złamane dusze”, Łukasza Kędzierskiego „Jazda na słoniu, a kac moralny” oraz smutnej historii słonia Maxa).

slonie-w-tajlandii
fot. Łukasz Kędzierski, www.lkedzierski.com

I tej słodkiej małpce w kolorowej sukience, co potrafi śpiewać i tańczyć też dzieje się krzywda. Czy ona się urodziła z nadprzyrodzonymi zdolnościami śpiewu, tańca i wyciągania łapy po pieniądze? Nie, ktoś ją nauczył. Jak? Tak jak słonie, ucząc, że ból=posłuszeństwo. Żeby małpka nauczyła się stać i chodzić na dwóch łapach może być nawet przez pół roku unieruchomiona i przywiązana. Po co? Żeby zrobić turystom show i zarobić pieniądze dla swoich właścicieli. Ci często mają na utrzymaniu całą rodzinę i to jedyne zajęcie jakie pozwala im przeżyć. Moim zdaniem, to wciąż nie tłumaczy okrucieństwa wobec żywych istot, którego się dopuszczają (o tresurze małp w Indonezji możecie przeczytać w „Kontynentach” z lutego 2014 roku).

Nigdy nie byłam w Azji Południowo-Wschodniej i nie miałam okazji zobaczyć występu małp na żywo albo przejechać się na grzbiecie słonia. I wiem, że nigdy nie będę chciała tego zrobić. A skąd, skoro nie byłam? Bo mam internet pełen filmików na YouTubie i artykułów, umiem czytać, oglądać, myśleć i analizować. I wiem też, że nieskorzystanie z usług jednej z agencji nie jest jedyną możliwością zobaczenia i obcowania ze słoniem. Co więcej, są lepsze. Takie, w których słoniem trzeba się opiekować i dbać o niego, a nie wykorzystywać i męczyć (przeczytajcie sami u Kingi z bloga Gadulec i, ponownie, u Łukasza oraz inne spojrzenie na ten sam sierociniec u Marty z bloga Dwa razy ziemia).

To tylko dwa dobitne przykłady, ale w turystyce zachowań nieetycznych, nieodpowiedzialnych i prowadzących do zniszczenia otaczającego nas środowiska jest mnóstwo. Chcemy jak najwięcej podróżować. Chcemy, żeby nasze dzieci, kolejne pokolenia też miały tę wspaniałą możliwość poznawania innych kultur i zwyczajów. Świetnie! Skoro tak, to nie niszczmy tego, co na naszej planecie najpiękniejsze. Podróżujmy odpowiedzialnie i świadomie (bogatą listę dobrych tekstów o tym znajdziecie u Zależnej w Podróży i na Post-turysta), przygotowujmy się do wyjazdów, dbajmy o swoje otoczenie również w miejscu, do którego przyjedziemy na kilka dni tak, jak dbamy o własne mieszkanie. To też jest czyjś dom. Człowieka, zwierzęcia, rośliny – nieważne, uszanujmy go. To naprawdę nie jest trudne. Trzeba tylko zechcieć poświęcić trochę czasu na przygotowanie do wyjazdu i poznanie atrakcji, z których chcemy skorzystać z innej, często gorszej strony.

A Ty? Zastanawiasz się czasem nad ciemną stroną przemysłu turystycznego? Zgadzasz się ze mną czy masz zupełnie odmienną opinię? Podziel się w komentarzach, udostępnij dalej!

84

  • we are here expedition

    Luty 27, 2017

    Zgadzamy się z każdym zdaniem w tym artykule, świetny tekst!

    • Bartek

      Marzec 3, 2017

      Dzięki 🙂

  • Kazimierz Pawłowski

    Luty 25, 2016

    Pracując jako pilot wycieczek stykam się z tym problemem na co dzień. Ludzie często nie mają świadomości, że nie do końca dobrze postępują. I często gdy się im opowie jak to wszystko wygląda od kuchni zmieniają swoje zachowanie. Popieram, bądźmy odpowiedzialnymi turystami / podróżnikami. Choć nie zawsze jest to łatwe do wykonania.

    • Koralina

      Luty 25, 2016

      Ale nie jest niemożliwe! Świetnie, że uświadamiasz turystów i im to tłumaczysz. Oby więcej takich pilotów! 🙂

  • Nieustanne Wędrowanie

    Sierpień 18, 2015

    To dobrze, że takie teksty powstają coraz częściej…

  • jola solo trips

    Lipiec 16, 2015

    sęk w tym, że jak sama piszesz każdy teraz może być turystą … może wyjechać w ciepłe kraje i na daleki wschód … każdy się jara by potem wrypać thousand fot na fejsa. Życie! ja lubię jeździć, widzieć jak najwięcej się da 🙂 i rozróżniam co jest dobre a co złe bo pałam miłością do każdego zwierzęcia i męczy mnie widok przywiązanej na sznurku małpy czy żółwia tylko po to by na nich zarobić. A zarabiają trzepią kasę ile się da bo przecież nie na co dzień jebie się fotę z egzotycznym żółwiem czy słoniem w Indiach. Zuza była w Indiach w sierocińcu dla słoni – to jest relacja, czy rezerwaty, gdzie zwierzęta się chroni i pomaga im się przetrwać nie na sznurku ale w ich warunkach. np rezerwat tasierków na Bohol. Smutną rzeczywistością jest to, że póki ludzi będzie to jarać i będą za to płacić… biznes się będzie kręcić!!! bardzo ciekawy artykuł! Podoba mi się to, że piszesz o tym głośno!

    • Koralina

      Lipiec 19, 2015

      Dzięki! No właśnie dlatego tak ważne jest, żeby jednak myśleć o tym, gdzie się jedzie i co się robi. Bo to może mieć drugie dno, które nie będzie tak fajne, jak a pierwszy rzut oka może się wydawać…

  • TropiMy Przygody

    Lipiec 16, 2015

    dzięki! Trzeba o tym mówić jak najgłośniej, bo to ważny temat!

  • onejourneyamonth

    Lipiec 16, 2015

    Wydaje mi sie, ze sa pewne kierunki, bardzo popularne wstrod turystow, gdzie czestotliwosc takich watpliwych atrakcji I ich fanow jest wieksza niz w innych krajach. Tajlandia to na pewno jedno z takich panstw.. niestety. Zawsze mnie zastanawia, czy ktos kto bierze udzial w takim pokazie lub jezdzi na sloniu I widzi przeciez ze ten treser oklada slonia po glowie, czy ten ktos sie nie zastanowi co jest glebiej.., jakim kosztem on bierze udzial w tej atrakcji.

    • Koralina

      Lipiec 16, 2015

      Wiesz co, myślę, że Ci, co zastanawiają się nad tym, czy ten słoń cierpi już nigdy więcej z takie atrakcji nie korzystają. Ale niestety nie wszyscy się zastanawiają. Dlaczego? Nie umiem na to pytanie odpowiedzieć…

  • Agnieszka Ilnicka

    Lipiec 16, 2015

    Tak, zgadzam się !

    • Atlas Perspektyw

      Lipiec 16, 2015

      Ja także, dlatego sądzę, że warto dać rozgłos tej sprawie 🙂

  • Bartłomiej Sembol

    Lipiec 16, 2015

    Ukłony. Dobrze, że co raz więcej osób podejmuje temat odpowiedzialnej turystyki.

  • Kasia

    Czerwiec 18, 2015

    Zdecydowanie się zgadzam. W Hiszpanii byłam na corridzie i nigdy nie widziałam takiego barbarzyństwa, chociaż najbardziej zaskoczyła mnie publiczność, która okrutnie cieszyła się ze śmierci zwierzęcia. Kultura kulturą i trzeba się do niej dostosować będąc nie w swoim kraju, ale i tego są granice.

    • Koralina

      Czerwiec 19, 2015

      Corrida to też temat rzeka. Szczęśliwie, w niektórych regionach jej zakazali. I masz zupełną rację, są pewne granice.

  • emiwdrodze

    Czerwiec 13, 2015

    Sama kiedyś jechałam na słoniu w koszu, ba, nawet trzymałam w rękach małego biednego krokodylka, którego mi wcisnęli, cały się trząsł ze strachu 🙁 Teraz mi za to wstyd, ale nie miałam wtedy pojęcia, że źle to znoszą! Już mieszkając w Indonezji i pracując z turystami nie mogę zdzierżyć głupoty niektórych z nich, którzy zachwycają się tańczącymi małpkami na sznurku, farmami cywet (tych kotów od kopi luwak – mimo, że kawę tę sama sprzedaję, ale tylko od luwaków dzikich) czy pozują do zdjęć w malutkim basenie pełnym rekinów. W całej Azji Pd.-Wschodniej świadomość dobrego traktowania zwierząt właściwie nie istnieje, nie ma odnośnie tego żadnych regulacji, a sami jej mieszkańcy są w większości bezmyślni 🙁
    Z drugiej strony… w Polsce też są cyrki i zoo i wciąż cieszą się dużym wzięciem, więc to nie tylko Azjaci…

    • Koralina

      Czerwiec 13, 2015

      Emi oczywiście, że nie tylko Azjaci, wcale tak nie twierdzę. Te dwa przykłady w tekście były tylko punktem wyjściowym do rozmyślań nad głupotą turystów/podróżników. A że azjatyckie, to wzięło się z artykułu, który mnie do napisania tego wpisu skłonił 🙂

      • emiwdrodze

        Czerwiec 14, 2015

        ale to ja tak stwierdziłam 😉 Mieszkając jeszcze w Europie po prostu nie miałam do czynienia z takimi przypadkami, tu spotyka się je na każdym kroku.

  • choosetravelpl

    Czerwiec 10, 2015

    Dobrze napisane. Jednak wymaganie od wszystkich turystów, żeby przed podróżą czytali, żeby się przygotowywali jest troszkę zaklinaniem rzeczywistości. Większość ludzi jedzie do Tajlandii/Indonezji walnąć się na plaży i mało ich interesuje, co się kryje za szyldami agencji oferujących przejażdżki na słoniach itp. Trudno im się dziwić, jeżeli jadą wypocząć, a nie eksplorować. Moim zdaniem na równi z edukowaniem turystów (no bo jednak warto do nich docierać) powinno się edukować tamtejszych biznesmenów, że zamiast inwestować w słonia można zainwestować w przejażdżki łódką, pamiątki czy inne nisze. Oczywiście to mrzonka, ale nie widzę innej możliwości, bo popyt na słonie zawsze będzie, tak jak jest popyt na seksturystykę czy narkoturystykę.

    • Koralina

      Czerwiec 10, 2015

      Dzięki 🙂 Ale ja nie wymagam od wszystkich turystów, żeby czytali o czymś, co ich nie interesuje. Po prostu chciałabym, żeby Ci, którzy myślą o korzystaniu z różnych atrakcji, byli świadomi tego, co się za nimi kryje. Zgadzam się, że równie ważne jest edukowanie tamtejszych biznesmenów, ale mierzmy siły na zamiary – mogę napisać wpis, który być może coś komuś uświadomi, ale z pogadaniem z takim właścicielem słonia czy małpki w Azji mogę mieć większy problem…

  • Łukasz Kocewiak

    Czerwiec 10, 2015

    Temat jest już dręczony od pewnego czasu, ale na pewno nigdy tego za mało. Trzeba rozwijać myśl podróżniczą. Widziałem też i popadnie w skrajności i z drugiej strony.

  • Ola Wysocka

    Czerwiec 10, 2015

    W Tajlandii widzieliśmy słonie wożące turystów i moje dzieci oczywiście były żywo zainteresowane tego wypu rozrywką, długo musieliśmy im tłumaczyć dlaczego nie przejadą się na słoniu (pisaliśmy o tym tu: http://osiemstop.pl/do-serca-przytul-sonia/). W zamian za to poszliśmy do słoniowego przytułku. Choć tam też, jak się dokładniej rozejrzeliśmy, róźowo nie było, jeden ze słoni był uwiązany na bardzo krótkim łańcuchu. Wcale nie jest łatwo znaleźć takie naprawdę rzetelnie dbające o swoich podopiecznych miejsce. Na pewno warto o tym pisać.

  • Leila

    Czerwiec 10, 2015

    Masz zupełną rację.
    Jednak jazda na słoniu (nawet w siodle) sama w sobie nie jest zła.
    Mamy tu podział taki sam jak u nas z końmi – jedne pracowały razem z ludźmi w polu, były zadbane, najedzone, nigdy nie pracowały ponad siły. I mamy też te co całe dnie wożą dupska turystów pod górę, stoją w słońcu i wyglądają jak szkielety.
    Tak samo jest ze słoniami – są i te pracujące w polu (zwierzęta gospodarskie) i te tresowane do wożenia turystów (do czystego zarobku).

    • Koralina

      Czerwiec 10, 2015

      Oczywiście, że sama w sobie nie jest zła. Złe jest nadużywanie swojej władzy i to się tyczy każdej jednej dziedziny życia tak naprawdę.

  • Zuzanna Chmielewska

    Czerwiec 10, 2015

    Bardzo ważny tekst. Nie tylko o Azję chodzi, a o każdy inny kontynent. Całe szczęście że jest coraz więcej odpowiedzialnych podróżników-blogerów informujących o tym. Tak trzymaj! 🙂

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 10, 2015

      dzięki! 🙂

    • Zuzanna Chmielewska

      Czerwiec 10, 2015

      *trzymajcie tfu tfu, przepraszam 🙂

  • amused0bserver

    Czerwiec 10, 2015

    Świadome podróżowanie nie jest wcale łatwe – nie przychodzi ot tak sobie, trzeba się go najczęściej nauczyć, albo zostać nauczonym. Pewnie wszystko zaczyna się w domu i w kraju – pomyślmy ile u nas jest złego traktowania psów i kotów – nie musimy nawet iść do wspomnianego tu cyrku.
    No a zwierzęta, które jemy? Jak są traktowane? – czy ktoś się zastanawia nad tym kupując tanie mięso? (Nie, nie jestem wegetarianką) – to wszystko razem się składa na całość.

    Tajlandia była moim pierwszym dalekim wyjazdem – mam zdjęcie na słoniu i z tygrysem. Teraz bym pewnie takich rzeczy nie zrobiła, bo interesują mnie zupełnie inne sprawy, ale nie ukrywam, że takie zdjęcia mam – to był jeden z etapów w mojej podróżniczej ewolucji.

    Poza tym, Karolina, chociaż się z Tobą zgadzam, mam wrażenie, że narzekanie na traktowanie zwierząt jako turystycznej atrakcji jest ostatnio modne – i przez to zapominamy, że to tylko niewielka część świadomego podróżowania, według mnie nawet nie najważniejsza.

    • Koralina

      Czerwiec 10, 2015

      Zgadzam się ze wszystkim, co napisałaś. I zgadzam się, że turystyczne traktowanie zwierząt nie jest jedyną i najważniejszą częścią świadomego podróżowania. Zamierzamy o tym więcej pisać, to był pierwszy tekst z tej serii i wywołany był moim wzburzeniem na artykuł, który przeczytałam, a nie poglądem, że to najważniejsza kwestia świadomego podróżowania 🙂

  • Kinga Bielejec

    Czerwiec 10, 2015

    Bardzo dobry tekst. Trzeba o tym mówić więcej i częściej!

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 10, 2015

      dzięki! 🙂

  • Justyna Śnieżek

    Czerwiec 10, 2015

    Nie da sie naprawić świata. Bardzo mądry post, jednak niestety zawsze znajdą się ludzie, których zwierzęta zwyczajnie nie obchodzą. Chcą przeżyć przygodę i tyle. Takie rzeczy przecież nawet w Polsce się dzieją. Ile było już akcji dotyczących koni nad Morskim Okiem… Smutne strasznie, że takie rzeczy się dzieją 🙁

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 10, 2015

      To prawda. Wiem, że się nie da, ale trzeba próbować 😉

  • Katarzyna Jezierska

    Czerwiec 10, 2015

    Bardzo ważny tekst – trzeba o tym głośno mówić!!

  • Szymon Nitka

    Czerwiec 10, 2015

    Pewnie że ważne, ale to będzie głos wołającego na puszczy. Po pierwsze – do ilu dotrze? Po drugie – z tych, do których dotrze, kto będzie chciał posłuchać? I po trzecie – pewnie każde polskie biuro podroży zarabia na takich imprezach.

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 10, 2015

      Prawda, ale to nie znaczy, że trzeba milczeć. Jeśli choć jedna czy dwie osoby po przeczytaniu tego tekstu zastanowi się nad problemem i być może nawet zrezygnuje z atrakcji – to będzie ekstra.

  • Ania

    Czerwiec 9, 2015

    Zgadzam się z tobą w 100% chociaż jeśli chodzi o słonie to po długiej wizycie w przytułku dla słoni na Sri Lance, zmieniłam nieco zdanie. Np. dowiedziałam się, że ludzie mogą jeździć na słoniu nie czyniąc mu krzywdy jeśli nie stosuje się koszy tylko człowiek bezpośrednio siada na zwierzęciu. O problemie słoni na Sri Lance piszę na swoim blogu.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Jasne, sama jazda na słoniu „na oklep” nie jest czymś złym, ale wykorzystywanie i znęcanie się nad nimi dla zysku już tak…

  • Sznupcia

    Czerwiec 9, 2015

    ja u siebie wielokrotnie już pisałam u siebie – o słonia , tygrysach, czy choćby dawaniu dzieciom w biednych krajach słodycze.
    Polecam przeczytać historię pewnego słonia w Tajlandii, którego dane było mi poznać.:(

    http://sznupkowiewpodrozyzycia.blogspot.co.uk/2013/03/smutne-zycie-pewnego-maxa-czyli-jak-sa.html

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dzięki za tę smutną historię 🙁 Dorzucam do wpisu!

  • gabi

    Czerwiec 9, 2015

    Wróciłam z Azji Poł-wsch miesiąc temu, niestety zjawiska o których piszesz widoczne są na każdym kroku….Odwiedziłam jedynie szpital dla słoni gdzie również wystawiano show dla turystów i do tej pory mam wątpliwości czy faktycznie te słonie tresowane były w inny sposób…(?) czy może nazwa „szpital” to tylko przykrywka zwabiająca tych bardziej świadomych a jednak chcących zobaczyć słonie?….

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dlatego tak ważne jest, żeby mówić o tym głośno i wyraźnie!

  • rysieka

    Czerwiec 9, 2015

    po liczbie komentarzy widać, że celnie wsadziłaś kij w mrowisko – bardzo trafiony post

  • Marzena Diuwe

    Czerwiec 9, 2015

    no i to jest bardzo dobry wpis.

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 9, 2015

      dzięki! 🙂

  • Ewa

    Czerwiec 9, 2015

    Trudny temat i mądry wpis! Pamiętam jeszcze jako nieopierzona turystka pojechałam do Indii i w forcie amber niedaleko Jaipuru na wzgórze wjeżdżało się na słoniach. Nie mogłam się doczekać tej atrakcji, ale jak już siedziałam na tym biednym słoniu, który w upale musiał wnosić nasze leniwe tyłki na górę okładany pałką po uszach to o mało się nie popłakałam. Chcialam zejść, ale mi nie pozwolili. Powiedziałam sobie, że już nigdy więcej!

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      I widzisz, jestem w stanie zrozumieć, że nie mając świadomości, jak to wygląda się zdecydowałaś, ale zobaczyłaś jak jest w rzeczywistości i wyciągnęłaś wnioski. A niektórzy ich niestety nie wyciągają i drugi raz z równie wielką chęcią z takiej atrakcji korzystają… 🙁

  • Marta / dwarazyziemia.pl

    Czerwiec 9, 2015

    Dobrze napisane! Jakiś czas temu sama zmierzyłam się z problemem świadomego podróżowania – a to z okazji podróży po Sri Lance i wizyty w sierocińcu dla słoni w Pinnawala. Do tej pory jestem zniesmaczona, że tak wiele w internetach pochlebnych opinii o tym przybytku. Czasem warto wziąć w cudzysłów te wszystkie zachwyty, jakich pełno na blogach, i poświęcić trochę czasu, by dotrzeć do prawdy. No i szerzej otworzyć oczy – nie myśląc jedynie o własnej przyjemności. Więcej tutaj: http://dwarazyziemia.pl/index.php/slonie-na-sri-lance-cala-prawda-o-pinnawala-i-uda-walawe/

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dzięki i dzięki bardzo za Twój wpis! Zaraz go włączę do wpisu, bo warto.

  • Magda Mamit

    Czerwiec 9, 2015

    Fajny tekst tym bardziej, że raczej mało mówi się o odpowiedzialnym i świadomym podróżowaniu.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dzięki! No i właśnie najwyższy czas rozprzestrzeniać tę ideę 🙂

  • Zuza

    Czerwiec 9, 2015

    a propos małpek, jakiś czas temu był w kontynentach fotoreportaż Artura Gutowskiego właśnie z nimi w rolach głównych. zdjęcia mówią same za siebie, nie sądzę, żeby komukolwiek marzyło się oglądanie ich na żywo po jego zobaczeniu. a Twój artykuł również bardzo istotny. szkoda, że ten temat jest nadal tak mało popularny (chociaż coraz więcej osób, nadal za mało, ale zawsze, interesuje się tematem świadomego podróżowania).

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      właśnie o jego reportażu, bo to nie były tylko zdjęcia, ale i dobry tekst, pisałam w nawiasie o lutowym numerze Kontynentów na końcu akapitu o małpkach.

      • Zuza

        Czerwiec 9, 2015

        właśnie tak podejrzewałam, ale chciałam się upewnić 😉

  • Iza/Obiektywnie

    Czerwiec 9, 2015

    Ups… Czy przejażdżki na wielbłądzie w Egipcie też powinnam się wstydzić??? Na swoje usprawiedliwienie mogę dodać, że to była moja pierwsza i jedyna wycieczka z biurem podróży ponad 10 lat temu… I zawsze mi się wydawało, że to zwierzęta hodowane w tym celu, jak u nas konie.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Nie wiem właśnie jak to jest z wielbłądami, bo nie spotkałam się żadnymi danymi na ten temat. Ale myślę, że warto się dokształcić w temacie przed ewentualną możliwością skorzystania z tej atrakcji.

  • Ollie

    Czerwiec 9, 2015

    Karolina bardzo fajny wpis, oby takich więcej! Nawet jeśli ktoś jest ignorantem mam nadzieję, że chociaż przypadkiem trafi na taki tekst i da mu to do myślenia.

  • Łukasz Kędzierski

    Czerwiec 9, 2015

    Ważne aby powstawały takie teksty i trafiały do szerokiego grona czytelników

  • Where is Demi

    Czerwiec 9, 2015

    Bardzo mądry wpis, pod którym również się podpisuję! Bardzo dobre przytoczyłaś przykłady, choć tak naprawdę jest ich sporo więcej. Wydaje się, że Ci podróżujący powinni mieć więcej oleju w głowie, ale jak widać, często nie… Przykre strasznie, a nam chyba pozostaje tylko o tym głośno mówić i pisać…

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dokładnie tak! A z przykładów niestety można by książkę napisać, a nie krótki wpis na blog…

  • Shin

    Czerwiec 9, 2015

    Ha – nie trzeba daleko jechać, żeby trafić na ludzi wykorzystujących zwierzęta do turystyki… Najbardziej mnie dobija widok karuzeli z żywych kucyków – często pojawiający się na Słowacji czy chociażby na Węgrzech. Nie powiem, żeby dbano o potrzeby tych zwierząt. Ponad trzydziestostopniowy upał, a kucyki chodzą w kółko, bez natychmiastowego dostępu do wody (woda stoi gdzieś obok). Dobiły mnie jeszcze „dzikie” ptaki w zamku w Starej Lubovnie na Słowacji, można było sobie zrobić fotki i pozować z sokołem czy orłem. Zwierzęta były przyczepione łańcuchami. Żenada. Byłam grupowym fotografem ale w tym momencie moi znajomi musieli się obejść bez mojego aparatu. Robili zdjęcia telefonami a potem na fejsa wrzucali, jak pozują dumnie z dzikim orłem na ramieniu.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      O, nie widziałam o tych kucykach i ptakach… Straszne, że ludzi to kręci, a żadna refleksja nie przemknie przez głowę…

  • Paula

    Czerwiec 9, 2015

    Aaah! właśnie oglądałam ostatnio na YT zwierzenia jakiejś, która brała ślub na Sri Lance i zachwycała się zdjęciami na słoniu i egzotycznymi przeżyciami. Takich ludzi jest wszędzie pełno!

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dlatego właśnie uważam, że takim tekstów jak mój powinno powstawać znacznie więcej, żeby ludzie mogli się zreflektować, że może tego słonia to nie bawi…

  • Atlas Perspektyw

    Czerwiec 9, 2015

    Niestety, zwierzęta są wykorzystywane w każdym kraju w celach zarobkowych. Jednak w Azji widać, a raczej słychać o tym najczęściej. Absolutnie nie bawi mnie widok smutnych oczu koni, które w upalny dzień wożą turystów do atrakcji, która znajduje się na szczycie góry.Czy nawet pod Morskie Oko w Tatrach. To tez jest wykorzystywanie zwierząt, może nie przez brutalna tresurę ale przez zamęczenie na śmierć.
    Zgadzam się, ludzie myślcie o innych istotach!

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Tak, nie trzeba daleko szukać. Mamy takie przykłady pod nosem, niestety…

  • Agnieszka /Zależna w podróży

    Czerwiec 9, 2015

    No widać Twój wkurw! Mocny, dobry tekst – mam nadzieję, że autor wkurzającego Cię tekstu (oczywiściem mega ciekaw kto to), to przeczyta. Mnie ostatnio wkurzyli ludzie z małpkami na sznurku w Marakeszu. No i nieustannie się zastanawiam jak się mają wielbłądy, na których jeżdżę w krajach pustynnych. W Izraelu znam ekologiczne gospodarstwo, ale raczej trudno o takie będzie w innych krajach.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      Dzięki, no zdenerwowałam się trochę 😉 A właśnie, jak to jest z wielbłądami? Bo nie mam zupełnie pojęcia o tym, jak one są traktowane…

      • Marta / dwarazyziemia.pl

        Czerwiec 9, 2015

        Co do wielbłądów – miałam okazję zobaczyć, jak są traktowane te z indyjskiej pustyni Thar. Byłam mile zaskoczona – wielbłądy wożące turytów na safari pracują może z 4 godziny dziennie (dźwigając na swym grzbiecie tyłki turystów), resztę czasu spędzają odpoczywając przy obozie lub wypuszczane są wolno na pustynię – tak, że czasem godzinami trzeba je szukać, by ruszyć dalej 🙂 Niepokojące wydały mi się tylko wypalone na sierści znaki – na pewno mogliby znaleźć mniej bolesny sposób na ich odróżnianie. Co najważniejsze – wielbłądy w ogóle nie bały się ludzi i generalnie miały, że tak powiem, na nich wyrąbane – a to dla mnie najlepsza oznaka, że wszystko gra. Nie jest to jednak regułą – podobno wielbłądy w Afryce nie mają tak różowo. Zresztą traktowanie indyjskich wielbłądów to też kwestia wrażliwości ich opiekunów i nie wszędzie musi być tak, jak opisałam wyżej. Przed spotkaniem pierwszego stopnia z wielbłądami – koniecznie trzeba szukać informacji, czy zwierzęta nie cierpią!

        • Koralina

          Czerwiec 9, 2015

          No to chociaż tyle dobrze, że nie wszędzie jest źle. Ale najważniejsze napisałaś w ostatnim zdaniu: koniecznie trzeba szukać informacji, czy zwierzęta nie cierpią!

  • Mama Globtroterka

    Czerwiec 9, 2015

    Świetny tekst. Ja bym dodała tylko, że nie trzeba wyjeżdżać by świadomie spędzać czas. Wystarczy wspomnieć np. o cyrkach. Mój pięciolatek chciał iść do cyrku, bo koledzy z przedszkola już byli. Poszliśmy na spacer w okolice jednego z nich – zobaczyliśmy zwierzęta w ciasnych klatkach, zmęczone i zaniedbane. Wystarczyło chwilę porozmawiać i wytłumaczyć, że małpka nie jest stworzona po to by jeździć na koniu, a lew po to by skakać przez płonące obręcze. Pieniądze, które moglibyśmy wydać na bilety do cyrku wpłaciliśmy na konto fundacji walczącej o zagrożone gatunki.

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      O tak, cyrk to też temat-rzeka i zgadzam się, że nie trzeba jechać na koniec świata, żeby być świadomym. To samo tyczy się wyrzucania i marnowania jedzenia, które mamy w lodówce, podczas gdy tyle ludzi na świecie umiera z głodu. A co do Twojej rozmowy z synem, piękna postawa! Właśnie tak należy dzieciom pokazywać cyrk, a nie dla świętego spokoju wysyłać je do niego…

  • Paweł Ziarko

    Czerwiec 9, 2015

    Dobry tekst, ale niestety nie trzeba do aż Azji jechać, by zetknąc się z tym problemem. Wystarczy choćby do Morskiego Oka.

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 9, 2015

      To prawda. Albo pójść do cyrku…

  • TM podróżńiczo

    Czerwiec 9, 2015

    Zgadzam się, że wykupienie wyjazdu i spakowana walizka, to nie wszystko. Przed podróżą trzeba trochę poczytać, dowiedzieć się czego o samym miejscu, ale i ludziach, którzy tam mieszkają. W szczególności mam na myśli tutaj miejsca i osoby spoza naszego kręgu kulturowego. Wątpliwe atrakcje z udziałem zwierząt raczej nie dla mnie. Gdybym udał się do Azji- a pewnie tak kiedyś będzie, to jakoś wcale nie odczuwam i nie odczuwałbym potrzeby przejażdżki… na grzbiecie słonia – no „atrakcja przewspaniała, że ho ho…”. Mnie wkurza najczęściej zwykła ignorancja. Byłem niedawno w Albanii. Jest tam już zupełnie inaczej w porównaniu do Europy Zachodniej. Ma to swój urok, klimat. Fajnie i ciekawie było to zobaczyć. No, ale niektórym, to się bardzo nie podobało, bo „dziko, śmierdząco i w ogóle po prostu fu”- naprawdę takie były reakcje. Nic dodać nic ująć. Bez komentarza.
    Pozdrawiam 🙂

    • Koralina

      Czerwiec 9, 2015

      No właśnie w tym wszystkim o ignorancję chodzi. Och tak, Albania to takie „dzikie” miejsce, ale to jest właśnie ciekawe, że jest tam zupełnie inaczej niż w pozostałych europejskich krajach. Wcale nie gorzej. Ale Polak ponarzekać musi 😉

  • Ewa Serwicka

    Czerwiec 9, 2015

    Dobry i ważny tekst!

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 9, 2015

      dzięki! 🙂

  • Anna Hasiuk

    Czerwiec 9, 2015

    Bardzo mądry tekst! Oby trafił jak najszerzej… Osobiście odmówiłam jazdy na słoniu i trzymania małpki na rękach z tych samych powodów, które pojawiły się w tekście…

    • TropiMy Przygody

      Czerwiec 9, 2015

      pięknie i tak trzymać!

  • Grażyna Wudniak

    Czerwiec 9, 2015

    Podróżujmy odpowiedzialnie i świadomie !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dodaj komentarz